Voorstellen
Handicap | 11 November 2008 | 09:18:15
Hoi allen,
 
Mijn naam is Karin en ik maak door problemen met mijn rug gebruik van een rolstoel.
Mijn man is Rien en hij heeft een spierziekte waardoor hij gebruik maakt van een rolstoel.
Wij hebben allebei een Kuschall rolstoel.
Ik heb een Speedy handbike en Rien een Speedy handbike met ondersteuning.
 
De bedoeling van deze site is om de ervaringen op te schrijven van een rolstoeler.
Niet zo zeer wat onze handicap inhoud maar meer hoe wij en andere ons in onze rolstoel ervaren.
Vele kennen ons al want wij hebben ook een site over ons leven en dat van onze katten onder de naam zoomerseleeuwtjes.
reacties 40 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 1645

Mag ik je kaartje?
Ik ben niet anders
Handicap | 09 Oktober 2009 | 16:13:25
Elke keer als ik de stichting BAS (Bredase aangepaste sporten) voorbij zie rijden kriebelt er weer van alles bij mij.
Tja, zult U zeggen, dan moet je je beter wassen.
Toch heeft het met wat anders te maken.
Op die kar (auto mag je dat niet noemen) staat de slogan, "Ik ben niet gehandicapt, Ik ben gewoon anders".
Volgens mij snappen ze het niet.
Ik ben niet anders.
Thans niet meer dan dat jij ook niet het zelfde bent als je buurvrouw of de vrouw die tegenover je woont.
Nee ik ben niet anders.
Ik beweeg me anders voort.
Net als die persoon die op een ligfiets rijdt of op een bromfiets en ga zo nog maar een tijdje door.
Een dove is toch ook niet anders, die communiceert alleen anders.
Een blinde is ook niet anders, alleen hij is weer afhankelijk van een taststok of een hond.
Misschien vinden jullie het gek dat ik hier over val.
Maar ik denk dat juist de discriminatie met deze opmerkingen begint.
Een Stichting die opkomt voor mensen met een beperking schrijft op zijn auto "ik ben niet gehandicapt, ik ben gewoon anders".
Dat is nu juist het punt.

Autokeuring
Aanpassingen | 18 Juni 2009 | 17:17:52
Het heeft wat voeten in de aarde gehad maar eindelijk is de auto helemaal op orde.
Half mei moest de aanpassing van Rien (de hand-bedrijfsrem) gekeurd worden.
Dat gebeurd doorgaans gewoon in Rijen, vlak blij ons, bij het RDW-keuringsstation.
Daar aangkomen werd Rien medegedeeld dat hij dat daar niet meer kon laten doen.
Hij moest een afspraak maken met de IKS van de RDW.
Even voor de goede orde IKS staat voor Individueel Keuren Speciaal, RDW staat voor Rijks Dienst Wegverkeer.
Deze aanpassing is een aanpassing voor mindervalide en dat moet de IKS nu dus doen.
Dat scheelt niet alleen in het feit dat het niet meer dichtbij mag gebeuren maar ook in de financiën.
Dat levert wat meer op voor hun.
In eerste instantie wist die afdeling zelf niet eens hoe het allemaal zat.
Ze moesten dat nog even uitzoeken.
Na veel vijfen en zessen was het eindelijk vorige week gelukt om een afspraak met die afdeling te maken.
Vandaag zouden ze langs komen.
Weet U ook hoelaat?
Nee sorry.
's Morgens, 's Middags?
Ja is mogelijk....
Schiet lekker op zeg, gaat weer een dag naar de kl****te.
Maar gelukkig belde afgelopen maandag de meneer die bij ons langs zou komen of het gelegen kwam of hij om 8.00 uur zou komen.
Yes... natuurlijk.
We waren gewoon al blij te weten om hoe laat en dat het geen dag wachten werd.
Dus vanmorgen er vroeg uit.
Best wel spannend, weer een nieuwe manier van keuren.
Zou het goed zijn of heeft deze man aanmerkingen....
Wat als het niet goed is....
De meneer stond netjes om 8.00 uur voor de deur.
Hij kwam binnen, heeft een bak koffie genuttigd, de papieren voor inname deel 1 uit geschreven en even een blik op de tekening van de aanpassing geworpen.
Om 8.10 uur gingen we naar buiten om de aanpassing te bekijken, een rondje te rijden om om 8.15 uur te vernemen dat alles goed gekeurd was.
YES!!!! een hele opluchting.
In een kwartier tijd had deze man onze auto gekeurd en goed bevonden.
En wij.... Wij waren blij en maar liefst 240 euro armer.
Want in plaats van dat de keuring vroeger 40 euro kostte is dat nu omhoog gebracht naar 240 euro.
240 euro voor 1 kwartier werken.
Maar gelukkig waren we wel.
Gelukkig en platzak.
 
Groetjes van ons.
 

Het VSN weekend II
Handicap | 20 Mei 2009 | 17:36:23
Afgelopen zaterdagmorgen na een goed ontbijt hadden we de tijd tot 10.30 uur.
Dan zou de bus vertrekken en de workshops beginnen.
Het weer was nog lekker dus wij zijn even snel en kort de Rijp ingetrokken.
Een heel mooie dorpje.
De Rijp vormt samen met het dorpje Graft, de gemeente Graft-de Rijp.
Een dorpje wat vroeger aan de Zuiderzee lag maar door inpoldering van Schermermeer, Starnmeer en de Beemster is het nu omgeven door land.

Vanuit de verte prijkt de kerk boven het dorp uit.

Vele mooie bruggetjes sieren het dorp.
Dit was zo een mooi klein straatje dat we besloten hier doorheen te gaan.
We kwamen op een soort van binnenterrein, echter dit waren gewoon allemaal hele smalle straatjes met oude huisjes in Zaanse stijl.

Ogen te kort om alles te zien heet zoiets.
 
Het raadhuis, gebouwd in ca. 1630 door Jan Adriaanszoon Leeghwater.

Het beeld ter herinnering van Leeghwater.
Deze Leeghwater werd later bekend door de droogmaken van de Beemster.

En weer een mooi Zaans huis.
De kinderboekenschrijfsters Betje Wolff en Aagje Deken woonden in de Rijp.
Tevens woonde Piet Bambergen in de Rijp.
En zo zijn er vele bekende Nederlanders opgegroeid in de Rijp.

De kerk, helaas nog niet open.

Vele huizen zijn versierd door makelaars (ja zo heet het) maar dit huis was versierd door een roofvogel.
 
En zo halverwege het dorp kwamen we ook nog wat schaapjes tegen met lammetjes.
Dit schaap doet zich tegoed aan de boom.
 
Een heel mooi en apart dorp om te bekijken.
Wij hadden graag nog wat langer in de Rijp vertoefd maar helaas zat het weer wat dat betreft niet verder mee want 's avonds regende het te veel om er nog eens naar toe te gaan.

Het VSN weekend
Handicap | 18 Mei 2009 | 20:54:12
Afgelopen weekend zijn we naar het VSN-weekend geweest in de Rijp.
Rien is vanwege zijn spierziekte lid van de VSN.
De VSN organiseert altijd van alles door het jaar heen.
Zo ook wordt er één maal in de twee jaar een VSN-weekend gehouden.
Het is ongeveer 6 jaar geleden dat we daar voor het laatst naar toe zijn geweest.
De laatste keer was het in Lunteren.
Nu las ik dat het in de Rijp was, dat is een dorpje in Noord-Holland, niet ver af van Purmerend.
Daar ik daar wel wat bekend ben weet ik dat het een mooie omgeving is en dus zei ik tegen Rien dat we ons daar dan toch maar weer eens voor op moesten geven.
In Lunteren werden er toen altijd veel workshops gehouden gedurende de tijd dat je daar bent.
Echter dat is nu veel minder geworden.
Het programma was als volgt:
Vrijdag aankomst tussen 16.00 uur en 20.00 uur.
Om 19.00 uur broodjes met koffie of thee.
20.00 uur opening.
Zaterdag of 's morgens met de bus dan wel een workshop of 's middags.
Wij zijn 's morgens naar de workshop voeding geweest.
Je kon kiezen uit voeding of omgaan met je spierziekte.
En 's middags zijn we met de bus mee geweest de Beemster in.
's Avonds was er een Chanti-koor.
Zondags om 9.45 uur een pastoraal moment
10.30 uur de workshop technische sectie en 's midaags een Act van Charlotte Glorie.
Daarna was de afsluiting om 15.00 uur.
Tussen alles in werd er natuurlijk gegeten, koffie gedronken, lol gemaakt en genoten van de Rijp.

Met het wegrijden uit Bavel vandaan was het gelukkig droog en de files stonden allemaal de andere kant op.

Zo ziet onze auto er ongeveer uit als we wegrijden met 2 handbikes, 2 rolstoelen en nog wat weekend bagage.
We waren dan ook om precies 16.00 uur in de Rijp.

Dit is het hotel de Rijper eilanden.
Het hotel is ruim opgezet en voorzien van vele gemakken voor rolstoelgebruikers.

Het hotel, gezien van de andere kant van de provinciale weg.

De baas is druk bezig het hotel uit te breiden.
Normaal maak ik altijd ook nog een foto van de kamer maar helaas die ben ik dit keer vergeten.
Echter we konden ruim keren met twee rolstoelen en ook de handbikes stonden in de kamer gestald.
Dus aan ruimte ontbrak ons het zeker niet.
Na de bedden wat verzet te hebben en de auto en tassen te hebben leeg gemaakt konden we vrijdagavond om 19.00 uur een broodje eten met koffie of thee.
Helaas was de keuken niet helemaal goed geïnstrueerd en na twee broodjes en nog vele van ons met trek waren de broodjes op.
De leiding ging zich hier echt mee bemoeien en na enige tijd kwamen er van alle kanten toch nog boterhammen en broodjes aan.
Gevolgd door een volle bak yoghurt met vruchtjes waren we uiteindelijk zeer vol.
Het weekend zou om 20.00 uur geopend worden echter alles liep toch nog wel een beetje uit.
Na een welkomst woord van Wim Bennenk namens de VSN werd de opening gedaan door de dorpsomroeper van de plaatsen de Rijp en Graft, genaamd Jan Prins.
Deze man vertelde met zeer luide stem het één en ander van de plaatsen de Rijp en Graft.
 
Na wat op adem te zijn gekomen werd de avond opgevrolijkt door Gerard Tjepkema op de piano en de accordion.
Hier zie je Gerard met achter zich de dorpsomroeper.

De sfeer zat er al snel goed in.
Met een gezellige groep gasten en hulpen werd het een topavond.

Er werd gezellig nog wat bij gepraat want vele konden elkaar al en was dat niet zo werd er voorgesteld en kennis gemaakt.

Op de foto hierboven zie je drie van de aanwezige vrijwilligers waardoor het weekend dan ook weer mogelijk wordt gemaakt.
Want zonder deze mensen is het vaak heel moeilijk voor de meeste mensen.
En ook zij hadden hun vrolijke humeur mee genomen... en niet te vergeten een zak tumtummetjes.

De dame in de blauwe trui is één van de leiding met achter haar één van de heren van de leiding die het weekend hebben opgezet.
Want ook zonder dit soort mensen lukt het niet zo een weekend op te zetten.

En op het eind van de avond probeerde de dorpsomroeper nog een extra centje te vangen.
De eerste avond zat er op, het werd tijd om naar bed te gaan.
Gedragen door de kikkers die naast ons in de sloot aardig hun best deden om zich te laten horen probeerde wij in slaap te komen... op naar een volgende dag.
 
De rest volgt van de week.
Ik vind het te veel om in één log te beschrijven.
Dus nog even geduld en groetjes van ons.
reacties 7 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 622

Net op tijd
Rolstoel | 21 April 2009 | 16:05:27
Ja jongens de auto is net op tijd aangepast.
Rien had vanmiddag de auto naar de garage gebracht omdat er nog enige dingen moeten gebeuren, nee geen grote gebreken maar een gordeltje dat niet goed rolt, een lichtje dat het niet doet en meer van dat soort dingen.
Daarna zou hij naar de Thuiszorg gaan omdat er een knop op zijn standaard van zijn handbike was afgebroken.
Onderweg naar de Thuiszorg is hij aangereden door een auto.
Deze meneer had hem niet gezien.
Gelukkig heeft Rien niets, hij is met de schrik vrij gekomen.
Na het uitwisselen van gegevens is Rien naar de Thuiszorg gereden en daar blijkt dat in ieder geval een wiel van zijn rolstoel krom is, dus één nieuw wiel.
Zijn frame van zijn handbike is krom, of het voorste aankoppelstuk.
Zijn tandwielen zijn krom.
Voor deze laatste twee moet de handbike terug naar de leverancier.
Dus dit gaat helaas een paar weken duren.
Een paar weken zonder handbike.
Gelukkig heeft de Thuiszorg wel een goede oplossing geboden door Rien voorlopig een scootmobiel aan te bieden want een hanbike met ondersteuning hebben ze niet staan.
Ben benieuwd hoe lang het gaat duren, Bike opsturen, Bike maken en Bike weer terug sturen.
Rien is dus vanmiddag weer terug gereden met de scootmobiel naar huis en de thuiszorg heeft zijn rolstoel met twee nieuwe wielen bij hem thuis afgeleverd.
Een hele mooie oplossing van de Thuiszorg maar met de scootmobiel kan hij geen rolstoel mee nemen dus meneer moet voorlopig met de auto naar zijn werk.
Maar nogmaals, hij heeft niets en dat is het belangrijkste.

Autoaanpassing
Aanpassingen | 20 April 2009 | 19:54:48
Vandaag was het de grote dag voor Rien.
Zijn aanpassingen zouden vandaag in de auto worden gemaakt.
Vanmorgen dus om 5.15 uur ons bed uit om om 6.00 uur te rijden.
8 km. verder stonden we helaas muurvast.
We hebben zeker een half uur niet meer gereden en dat 8 km van huis af.
Toen we daarna eindelijk weer reden kwamen we van de ene langzaam rijden tot stilstaande file na de andere.
We moesten om 8.00 uur in Almere zijn.
Helaas kwamen we daar pas om 9.05 uur aan.
De Boss stond ons dus al op te wachten.
Hij is meteen begonnen met de aanpassingen.
Wij hebben ondertussen Almere onveilig gemaakt en zijn behoorlijk gekleurd.

Hier zie je de pedalen die aangepast zijn.
Je ziet drie pedalen.
Deze pedalen zijn allemaal opklapbaar.
Op deze foto zie je dat het rechtse gaspedaal is opgeklapt.

Op deze foto zie je dat ook het linkse gaspedaal opgeklapt is.
Ook de rem kan opgeklapt worden.
 
Als Rien rijdt klapt hij het linkse gaspedaal op en de rem.
Als ik rijdt klap ik het rechtse pedaal op en ik rijd met linkse gas en rem ook met links.

Op deze foto kan je de handbedrijfsrem zien waar Rien mee remt.
Dus met zijn hand.
Hij geeft nog wel gas met zijn voet (zolang dat gaat).

Hier kan je zien hoe de overdracht gaat naar de rem toe.
Rien remt met zijn hand en deze stangen brengen dit over naar de voetrem.
 
Een heel mooie manier om toch te kunnen rijden.
 
Om even over half 3 reden we weer Almere uit.
En Rien mocht dus vanmiddag voor het eerst in zijn auto rijden.

In deze auto dus.
Een Suzuki Alto.
 
reacties 5 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 391

Aanpassingen
Handicap | 01 April 2009 | 10:06:26
Hoi allen,
 
Zo daar is weer een logje van mij.
En nu eens over een onderwerp waar veel en vaak verkeerd over wordt gedacht.
Autoaanpassingen.

Vroeger in een ver grijs verleden werden er nog auto's verstrekt met aanpassingen.
Door het toen genoemde GMD het daarna genoemde GAK.
Ik heb er ooit één mogen bezitten.
Helaas was dat bezitten voor mij niet van zolange duur daar ze dat vrij snel afschaften.
Alle begrip daarvoor trouwens.
 
Daarna kwamen de onkosten vergoedingen voor de aanpassingen, een mooie regel want het is een extra bijkomende kosten op een andere (nieuwe of tweede handse) auto.
Deze vergoeding werd door de gemeente gegeven.
Thans dat moet ik nog anders zeggen, de gemeente liet het inbouwen en deze inbouwers profiteerde daar behoorlijk van door behoorlijke prijzen te vragen.
Daardoor is die pot ook weg gemoeten.
 
Toen werd er besloten een tegemoetkoming in de kosten te geven maar dan wel voor auto's jonger dan ??? dat jaartal weet ik niet meer.
Maar je werd altijd op kosten gejaagd doordat je een jongere auto moest hebben.
 
Tegenwoordig ligt aanpassen helemaal op zijn gat.
Er wordt van geen enkele instantie meer geholpen in de kosten.
Het beleid van de gemeente is dat je mee kan doen aan de deeltaxi.
Zowel Rien als ik zijn uitgenodigd daar aan mee te doen.
 
Dus dag alle potjes doe het zelf maar.
 
Vroeger werd door de Bever op aanvraag van de gemeente de aanpassing ingebouwd.
Daar was dan ongeveer een 15000 euro mee gemoeid.
Het kan zijn dat ze inmiddels de prijzen of omhoog of naar beneden hebben bijgesteld maar echt goedkoop zijn ze nog zeker niet.
Het kan zelfs nog wat meer zijn geweest.
Inmiddels, alweer een jaar of tien hebben we in Almere een aanpassingsbedrijf gevonden.
Gareko.
Ga er maar eens kijken om te zien waar we het over hebben.
Een bedrijf dat ons goed helpt en op dit moment de aanpassing van mij en van Rien voor 1500 Euro in kan bouwen.
 
Wij rijden in een automaat, dat brengt al extra kosten mee.
Mijn aanpassingen zijn een linkse gas en opklappen van de rechtse gas.
Rien zijn aanpassingen zijn een handrem aan het stuur en het opklappen van de voetrem.
De kosten die er voor mijn aanpassingen worden gerekend zijn 475 euro.
Die van Rien zijn 1100 euro.

Hier zie je zo een afbeelding van een handrem aan het stuur.
Het is niet van onze auto maar ik heb hem even gepikt van Gareko waar wij de aanpassingen laten doen.
 
Inmiddels zijn mijn aanpassingen al aangebracht.
Rien zijn aanpassingen zijn we sponsers voor aan het zoeken.
De kosten van een auto zijn al heel hoog, daar de kosten van mijn aanpassingen bij daardoor moet Rien helaas wachten.
Maar rijden doen we wel.

Moeke heeft op haar logje een oproep geplaatst voor sponsering.
Iets wat ons heel erg geraakt heeft.
Een heel mooi gebaar.
Echter ik merkte dat er veel onbegrip is van mensen omdat er nog steeds wordt gedacht dat er daar vergoedingen voor zijn.
Helaas worden alle vergoedingspotten behoorlijk uitgekleed.
Het is zelfs al zo dat we onze banden voor de rolstoel zelf moeten betalen.
Tja.....
 

HMSN
Handicap | 10 Maart 2009 | 19:01:14
Hoi allen,
 
Daar ben ik weer eens een keertje.
Dit keer wil ik U een kijkje in Rien zijn leven gunnen.
 
Rien heeft een spierziekte.
Wereldwijd zijn er wel 100 spierziekten.
Vele verschillende hinderlijke en zelfs dodelijke ziektes.
 
Rien heeft HMSN.
HMSN staat voor Hereditaire motorische en sensorische neuropathie.
Een spierziekte uit het hoofdstukje neuropathie dus.
Je hebt vele hoofdstukjes waar dan weer een onderverdeling is.
Neurophatie, Dystrofie, Atrofie en zo nog vele.
 
HMSN is dus een spierziekte die onder de neuropathie valt.
Echter onder de HMSN heb je dan ook nog bepaalde onderverdelingen om het nog wat moeilijker te maken.
Je hebt HMSN, HMSN 1, HMSN 2, HMSN 3 en HMSN X.
Dit zijn weer allemaal verschillende typen HMSN.
Rien valt onder type 2.
 
HMSN (ook ziekte van Charcot Marie Tooth genoemd) is een verzamelnaam voor een aantal erfelijke ziekten waarbij de zenuwen zijn aangetast.
HMSN betekent: hereditaire motorische en sensorische neuropathie - een hereditaire (= erfelijke) aandoening van de zenuwen (= neuropathie) die signalen doorgeven van de (gevoels)zintuigen naar de hersenen (sensorisch) en van de hersenen naar de spieren (motorisch).
Signalen naar de spieren maken bewegen mogelijk.
Signalen van het lichaam naar de hersenen zorgen ervoor dat we voelen.
Bij HMSN bereiken de signalen van het centrale zenuwstelsel de spieren niet meer of onvoldoende omdat de zenuwvezels zijn aangetast waardoor de kracht van de spieren afneemt.
De spieren zelf worden minder gebruikt en daardoor dunner (atrofisch).
Gevoelssignalen worden niet goed doorgegeven aan de hersenen waardoor afwijkingen in het gevoel ontstaan (bijvoorbeeld verminderd pijngevoel).
Vorig jaar kwam Rien hier heel hard achter.
Meneer had zich verbrand, waaraan wij weten het niet.
Hij had een hele grote blaar waar een ander bij voorbaat al pijn van zou hebben als hij het zag maar Rien had totaal niets gevoeld.
Dat houdt dus ook in dat meneer wel heel voorzichtig moet gaan worden met dit soort dingen.
HMSN komt bij zeker één op de tienduizend mensen voor.
 
HMSN 1 doet zich al voor bij kinderen rond de tien jaar voor HMSN 2 openbaart zich vaak pas bij jongvolwassenen, soms nog later.
De verschijnselen verergeren langzaam en blijven beperkt tot de benen en armen.
Doordat de spieren in de voeten en onderbenen, later ook in de onderarmen en handen niet goed worden aangestuurd, verzwakken ze.
De eerste verschijnselen treden altijd op aan ledematen die het verst van de ruggengraat afliggen: tenen, voeten en onderbenen.
De spierkracht neemt hier als eerste af. Het lopen kost meer moeite, men struikelt vaker en enkels verzwikken gemakkelijk.
Rien scheen vroeg niet eens te merken als hij zijn schoenen verkeerd om aan had.
Kenmerken dat er echt wat aan de hand is.
Kinderen kunnen niet goed huppelen, springen en hardlopen. Kenmerkend is een hanentred met hoog opgetrokken knieën en wapperende voeten.
Het is ook moeilijk om het evenwicht te bewaren als men stilstaat. Doordat de voetspieren verslappen, kan de voet veranderen in een holvoet met een hoge wreef of soms ook een platvoet.
De tenen kunnen samentrekken tot zogenaamde hamertenen of klauwtenen.
Iets waar Rien bij zijn linkerbeen behoorlijk last van heeft
Meestal gaat iemand met HMSN op de buitenkant van zijn voeten lopen.
De onderbenen worden zichtbaar dunner (ooievaarsbenen). Later kan ook de spierkracht in handen en onderarmen afnemen.
Een pen vasthouden of knopen vastmaken gaat moeilijker, of mensen laten snel dingen vallen.
Iets waar Rien de laatste tijd veel last van heeft, maar het is voorlopig afwachten of dat van de zenuwbeknelling is of van zijn spierziekte.
Vingers, handen polsen en onderarmen worden dunner. De vingers staan gebogen, het is moeilijk ze te strekken.
De verzwakte spieren vragen een extra inspanning waardoor mensen met HMSN snel moe worden.
Bij minder dan tien procent van de mensen met HMSN worden ook spieren aangetast die dichter bij de romp liggen zoals de bovenbenen en -armen.
Deze kleine groep wordt afhankelijk van een rolstoel.
Bij HMSN treden altijd gevoelsstoornissen op in de tastzin maar deze worden minder snel onderkend.
Het gevaar van een verminderd pijngevoel is dat er wondjes kunnen ontstaan zonder dat iemand dit direct merkt.
 
Een spierziekte dus waar best mee te leven is.
Helaas heeft het af en toe andere problemen zoals nu, nu Rien met een zenuwbeknelling loopt en het risico van opereren heel groot is aangezien een verkeerd ingrijpen verlamming kan veroorzaken.
Ook is het interpreteren van een EMG heel moeilijk omdat er veel storing op de EMG zit omdat de spierziekte deze veroorzaakt.
 
Rien maakt al gebruik van een rolstoel omdat er vroeg met een operatie van zijn been al wat is fout gegaan.
Dit is waarschijnlijk ook te wijten aan zijn spierziekte.
 
Er zijn veel spierziekten waarbij mensen niet oud worden.
Dat is niet het eerste probleem bij Rien, hij kan hier oud mee worden.
Makkelijk is het niet altijd maar het kon erger.
 
Zo dit was een kijkje in het leven van Rien.
 
 
reacties 10 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 1083

Pijnpoli
Handicap | 17 Februari 2009 | 11:47:01

Ik ben ongeveer 25 jaar geleden 4 keer geopereerd aan mijn rug.

Eerst op een simpele wijze een hernia verwijderd echter dit hielp niet voldoende.

Daarna hebben ze 3 maal een spondylodese uitgevoerd.

Spondylodese betekent het vastzetten van wervels aan elkaar.

Eerst hebben ze het geprobeerd met bot uit mijn heup, de pijn aan je heup is groter dan aan je rug maar dat mag je voor lief nemen.

Echter na een half jaar bleek dat het niet aaneen wilde groeien.

Dus nog eens geprobeerd met bot uit mijn andere heup.

Mijn rug heeft nu dus een kerstboom, een snede in het midden en één links en rechts richting de heupen.

Helaas werkte mijn rug wederom niet mee en weer bleek dat het bot niet vast groeide en  men heeft hierna besloten om mijn rug vast te zetten met een stuk ijzer (recktangel) over de gewrichten heen.

 

Sinds die tijd ben ( en natuurlijk ook daarvoor) ik nooit pijnloos geweest.

Echter de rug zit vast en het kan niet daarvan komen.

De pijn zit in mijn rug en straalt over mijn heup uit naar mijn rechter been.

De pijn loopt, door tot mijn tenen.

 

Twee weken geleden ben ik naar Tilburg geweest voor een pijnbehandeling aan mijn rug.

Wat houdt dit in:

Een anesthesist injecteert op een bepaalde plaats waar is gebleken dat de pijn cq uitstralingspijn vandaan komt, bij mij S5/L1 en het SI-gewricht.

 

De tussenwervelschijf geldt als een van de voornaamste oorzaken van lage rugklachten. Een pijnlijke tussenwervelschijf komt door een chemische ontsteking van de tussenwervelschijf, alleen of gecombineerd met mechanische vervormingen.

 

Bij mij blijkt er veel vorming van littekenweefsel te zitten door meermalen opereren.

 

Het toedienen van corticosteroïden (het bijnierschorshormoon) in de tussenwervelschijf heeft als doel om de chemische ontsteking ter plaatse te remmen of te stoppen. Een ander mogelijk werkingsmechanisme is de weefselveranderingen in de tussenwervelschijf waardoor de tussenwervelschijf beter kan gaan werken.

 

Waarom ben ik naar Tilburg gegaan.

Vroeger zat ik bij het Amphia in Breda, deze dokter zei dat er aan mijn rug niets was en dat het aan mij lag.

Toen ik op een gegeven moment naar mijn huisarts ging omdat ik zo slecht slaap van de pijn die er op dat moment was bleek dat deze arts mij niet echt hoog had staan.

In de papieren naar de huisarts stond namelijk dat ik een klein dik vrouwtje was zonder conditie.

Nou daar kon ik het mee doen.

In overleg met de huisarts is toen besloten om naar een andere arts te gaan, dit was in Tilburg.

Deze man kende mijn oude arts en gaf mij zowaar gelijk dat ik ergens anders mijn heil ging zoeken.

Na bestudering van de problemen kwam hij tot de conclusie dat hij niets voor me kon doen en dat ik nog wel naar een pijnpoli kon.

Hij kon ook begrijpen als ik dat niet meer wilde na alles wat er ooit al was geprobeerd.

Een arts dus die ook gewoon zonder oordeel te geven begrip van een situatie kan hebben.

 

In al die jaren is er zoveel veranderd dat ik toch heb besloten dit te doen.

Dus voor twee weken geleden was het zover.

Twee spuiten zou hij geven, één op L5/S1 en één op het SI-gewricht.

Op de zenuwen natuurlijk.

Een heerlijk gevoel, een gevoel dat regelrecht je benen inschiet.

Tot aan je tenen.

Echt om even te gillen.

Maar toch maar niet gedaan.

 

Ja en dan… helpt het dan… dat is de grote vraag.

Ja in mijn been en vooral op mijn heup is de pijn weg.

Dat was een pijn die mij altijd wakker maakte.

Dus wat dat betreft slaap ik beter.

Echter de pijn in mijn rug is toegenomen.

 

De vraag was dus vanmorgen waardoor dat kon komen.

Nu blijkt dit bij sommige wel meer voor te komen.

Het kan zijn dat de pijn in mijn been zo ernstig was dat daardoor de pijn in mijn rug als minder werd ervaren maar zeker weet hij het niet.

Hij was wel zo duidelijk dat hij daar niets aan kan doen.

Helaas.

 

De vraag heeft het geholpen?

Tja een beetje dus he, ik slaap wat beter maar de pijn in mijn rug is zeker voor mijn gevoel toe genomen.

Of dat zo is of dat het altijd zo was kan ik niet op antwoorden.

Het feit dat het bij meerdere zo voor komt accepteer ik maar.

 

Het belangrijkste is wel dat deze twee artsen, de orthopeed en de anesthesist, mij serieus hebben genomen.

Dat is wel het belangrijkste.

De pijn ben ik wel redelijk aan gewend ondanks dat het soms wel eens te veel wordt.

Leven gaat door ook op deze manier.

 

Nou het is een heel verhaal geworden, was niet echt de bedoeling.

Dus veel succes met lezen.

 

Groetjes van ons.

reacties 17 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 1120

Douchen
Handicap | 21 Januari 2009 | 20:11:44
Toen ik werd geopereerd wist ik dat ik daarna 3 maanden het gips in moest, zo vanaf mijn liezen tot net onder de borsten.
Een behoorlijk stukje.
Helaas hielp dat niet voldoende en ik mocht daarna nog 3 maanden vanaf mijn knie tot onder mijn borsten in het gips.
Dat geheel heeft toen bijna een jaar geduurd met tussendoor nog twee operaties aan mijn rug.
Vele roepen dan als ze dit horen, jee wat zal die tijd lang hebben geduurd.
Ach dat viel wel mee maar het ergste was dat ik mijzelf niet goed kon wassen.
Een keer lekker onder de douche was er zeker niet bij.
Het was 's morgens wassen met de thuiszorg en dan maar af wachten wie en hoelaat er iemand kwam.
Soms kwamen ze (vooral in de weekends) pas om 11.30 uur en dan moesten de gordijnen dus nog open gedaan worden.
Maar ook daar pas je je bij aan.
Je moet het er tenslotte mee doen.
Maar het grootste probleem wat ik toch wel mistte was het douchen.
De afhankelijkheid van een andere die je mag wassen op plekken die je gewoon liever niet hebt.
Het eerste wat er dus gedaan werd toen ik uit het gips gehaald werd was DOUCHEN.
En vanaf die tijd heb ik volgens mij nog nooit één morgen of dag over geslagen.
Douchen blijft nog altijd een zegen.
Het feit dat water over je lichaam te voelen.
Gewoon heerlijk.
Inmiddels zitten mijn spieren weer te klojen waardoor het douchen alleen al daarom heerlijk is, die warmte op je spieren blijft een weldaad.
Maar elke morgen, of wanneer dan ook, en ik ga douchen laat dat gevoel mij nooit meer los.
reacties 23 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 1319


 
Home Ontwikkeld door punt.nl gehost door mijndomein.nl| sinds: 2008-11-11